De koning gaat met zijn zeilboot een lange reis maken over de oceanen. Voordat hij aan boord gaat neemt hij afscheid van zijn koningin. In eerste instantie zijn de vier winden hem goed gezind maar als de koning huiswaarts wil varen om de koningin over zijn belevenissen te gaan vertellen gooit de natte en stormachtige westenwind roet in het eten. Het zeilbootje kapseist en de koning spoelt aan op een onbewoond eiland. 
Zijn bootje is onherstelbaar kapot. 
De koning is moederziel alleen, heeft veel verdriet en verlangt naar zijn koningin. 
De westenwind is vertrokken maar de resterende drie winden blazen troostende liederen en melodieën naar de koning toe. Het lijkt dat de koning door de mooie muziek getroost wordt. Maar zijn verdriet blijkt groter te zijn. Dan keert de westenwind weer terug. Hij is het er niet mee eens dat de andere winden de koning willen troosten. Hij gaat vervolgens flink te keer maar de drie winden roepen hulp in van het onweer en samen komen ze in opstand tegen de westenwind. Hij wordt uiteindelijk verslagen. 
De koning is blij als hij hout en schelpen op het strand vindt. Een achter gebleven geschenk van de westenwind. Van het hout bouwt de koning een hutje en versiert het met schelpen. Daarna maakt hij, vanuit zijn verbeelding en herinnering, een tekening van zijn geliefde koningin en geeft het portret een plaatsje in zijn hut. Zo kan hij altijd aan haar blijven denken…….