‘We hebben er ontzettend veel zin in’, vertelt mezzosopraan Karin Strobos. ‘Het is voor ons net zo spannend als voor het publiek, maar daardoor ontstaat er ook eenheid.’
Muziek verbindt
‘Juist omdat we niet weten wat we precies gaan uitvoeren bereiden we alles voor. Dat brengt een vrolijke spanning met zich mee en extra “sparkles”. Wat gewoon heel fijn is, is dat we met zijn vijven bevriend zijn en het is sowieso leuk om op te treden met vrienden. Voor dit concert moeten we heel flexibel zijn. Doordat we zo op ons gemak zijn bij elkaar kunnen we die sfeer ook overbrengen. En als wij met dat wij-gevoel op het podium staan, creëert de muziek verbinding.’ Het publiek hoeft ook niet bang te zijn in het diepe gegooid te worden: ‘Mensen denken misschien dat ze de stukken niet kennen, maar er zijn best een hoop melodieën die worden gebruikt voor reclames en films zonder dat ze weten dat het klassieke muziek is. We beginnen ook eerst met muziek maken en willen vooral laten zien dat we heel toegankelijk zijn. We maken een praatje …’ Misschien maakt Karin zelfs wel een radslag om het ijs te breken.
Net als op de radio
Klassieke muziek hoeft ook niet stijf te zijn, zegt ze: ‘We willen laten zien dat je geen hogere wiskunde in je hoofd nodig hebt om ervan te kunnen genieten. We anticiperen op het publiek en brengen de muziek losjes. Het is net als op de radio luisteren naar popmuziek. Muziek raakt iets in je lijf. Dan wil je bewegen, dansen … Op de een of andere manier is het alsof dat bij klassieke muziek er niet meer bij hoort. Terwijl dat er natuurlijk gewoon ook in zit. De walsjes die we zingen zijn geschreven om op te bewegen. Dus als je wil bewegen dan kan dat!’
Highlights en een grabbelton
Het idee achter Jukebox Diva’s ontstond tijdens corona, vertelt Karin: ‘Judith zag al die mooie jurken in haar kast hangen en dacht: dat is ook wat, ze worden nooit gebruikt! Myrthe en zij hebben toen dit concept bedacht, op anderhalve meter. Dat werd meteen hilarisch! We verkochten de liedjes per opbod, want er was toen geen geld voor optredens.’ Op zondag 7 juni gaat het anders. ‘Het publiek krijgt twee lijstjes met liederen. Judith is sopraan, ik ben mezzosopraan, dus we kunnen samen heel veel highlights aan en een heel breed repertoire brengen.’ Inclusief duetten die worden gekozen uit een grote grabbelton: ‘Dat vind ik nog het allerleukste om te doen, want samen zingen is leuker dan alleen.’ De losse, ontspannen sfeer van het concert maakt het ook heel toegankelijk voor kinderen.
Opgewekt naar huis
Er is een duet waarvan ze hoopt dat het gekozen gaat worden: Pur ti Miro van Monteverdi. ‘Dat is mijn lievelingsduet en tegelijk een van de moeilijkste dingen om te zingen. De stemmen glijden langs elkaar heen, het wordt even dissonant en dan denk je: klopt dit wel? Het is heel breekbaar, maar echt een van de mooiste muziekstukken die er ooit gemaakt zijn. Ik hoop er dus op en tegelijk ben ik er het allerbangst voor, want het ene moment kunnen we heel uitbundig zijn en dan komt ineens dat breekbare moment … Normaal kun je de spanning in een programma opbouwen, maar nu weten wij ook niet wat de voor- en achterkant gaan worden. Dat zet ons op de toppen van onze concentratie en beheersing, maar het is kicken als dat lukt. Wat ik vooral hoop, en dat maken we vaak mee als we dit programma brengen, is dat mensen heel gelukkig en opgewekt naar huis gaan.’